Vijvervisser in België

Voor dinsdag 6 oktober 2009 waren Johan Vreeburg en Jan van den Oever van het witvisteam van Hengelsport Meijvogel door Verpa uitgenodigd om mee te doen aan een koppelwedstrijd op een vijver van de HSV De Nieuwe Brasem in Begijnendijk te België. Verpa organiseert jaarlijks een Verpadag waar pers, gesponsorde vissers en andere genodigden in staat worden gesteld de nieuwe vaste stokken uit te proberen en te vissen met diverse soorten pellet van Verpa. Uiteraard werd deze promotionele wedstrijd omlijst met een "droogje" en de nodige "natjes". Johan Vreeburg en Jan van den Oever namen de uitnodiging dan ook graag aan.

Hier hun relaas:

Jan van den Oever	Johan Vreeburg

"Na de acceptatie van de uitnodiging van Verpa zijn Johan en Jan zich gaan voorbereiden op een vorm van visserij die zij nog nooit hadden beoefend; vissen met de vaste hengel op de karper. Gelukkig was het voor Geert Pakvis van Verpa niet de eerste keer dat hij daar zo viste en hij wilde zijn ervaring met Johan en Jan delen. Een stevige hengel, dik elastiek, onderlijnen met een hair, een micro mesh schepnet en vooral veel leefnetten. Over voer hoefden Johan en Jan niet in te zitten, want als Verpa je uitnodigt, dan zijn het voer en aas het laatste waar je je zorgen over hoeft te maken.

Al snel was het dinsdagochtend 6 oktober heel vroeg in de ochtend. Google Maps gaf aan dat de 180 kilometer naar Begijnendijk in 2 uur en 22 minuten te rijden moest zijn. De afgesproken tijd om te verzamelen wat 08.00 uur. Vroeg vertrekken dus. Voor Jan normaal geen probleem, maar vanochtend had hij zijn Ria nodig om ietwat verlaat, maar toch nog redelijk op tijd te vertrekken. Tot even voor Antwerpen kon er flink doorgereden worden, de TomTom van Jan van den Oever loodste hen de laatste 60 kilometer over het dunbevolkte gedeelte van het Belgische Brabant. Die TomTom wordt vast gesponsord door de Belgische VVV, want ze hebben zo’n beetje elk klein dorp op hun route aangedaan. Uiteindelijk reden zij om even voor half acht de parkeerplaats van de visvijver aan de Merestraat in Begijnendijk op. Nog donker en stil, maar niet als de eersten. Peter van der Willik was er al en al snel volgden de anderen. In totaal 34 man, ehh; 33 man en een vrouw, waren door de fa Verpa uitgenodigd. De vijver waarop gevist werd, was niet echt indrukwekkend, klein zelfs. Maar de faam is groot en vangsten van over de 100, zelfs 200 kilogram zijn er normaal.

Na door de Belgische gastheer te zijn voorzien van koffie (sommigen al van hun eerste biertje) en nadat alle genodigden er waren, werd er door Geert Pakvis een partij pellet en babycorn neergezet waar zoals Jan dat zou zeggen “een paard de hik van krijgt. Voor de liefhebbers zette Geert specaal voor deze soort van visserij met dik elastiek voorziene Verpa hengels neer. Zoals dat gaat met fervente sportvissers bij elkaar wordt er besloten van de visdag een wedstrijd te maken. Na de loting zoeken de 17 koppels hun plekje op. Jan en Johan loten nummer drie; een plekje vlakbij de parkeerplaats, dat scheelt lopen.

Iedereen voorzien van voer- ..	...en zachte haakpellet

Na de nodige voorbereidingen wordt door Geert Pakvis het startsignaal gegeven en wordt er massaal gestrooid met de pellet. De vis is al goed los en binnen een minuut kromt zich de eerste hengel en wordt er door een Belgische deelnemer de eerste karper van een kilo of anderhalf gevangen. Vrij snel gebeurt dat ook bij de anderen. Ook Johan en Jan vangen ieder al snel hun eerste karper; Jan een mooi schub- en Johan een spiegelkarper. Dan verspelen zowel Johan als Jan achter elkaar enkele karpers en wordt het moeilijker een karper te vangen. Rechts van Johan vangt Theo Lucius enkele leuke karpers met een kort stokje, strak tegen de kant aan. Johan strooit bij hem tegen de kant ook wat pellet en beproefd zijn geluk daar. Ondanks dat hij enkele karpers ziet zwemmen, kan hij ze daar niet vangen. Door goed op te letten wat de anderen op de vijver doen en hoe zij hun vis vangen, gaan ook Johan en Jan van systeem wisselen. Van zwaar op de bodem, naar licht op de bodem en ja zelfs op half water. Dat ze ook daar te vangen zijn merkt Jan. Jan gooide in en “on the drop” haakt hij een karper. Waarschijnlijk had deze al de nodige snelheid wat na een enorme kromming van de hengel, schoot de haak los en moest Jan bukken voor de terugkomende dobber. Jammer en het bleek niet de laatste keer te zijn dat Jan of Johan een losschieter hadden. Toch vingen zij enkele mooie karpertjes. Niet in het tempo van enkele anderen, maar toch verdienstelijk. Wat een gevoel is dat; heel langzaam loopt je dobbertje weg en na licht aanslaan komt de kracht van de karper door de gehele hengel heen en vestigt zich in je onderarmen. Heb je die eerste klap kunnen opvangen dan is het een kwestie van de hengel snel inkorten en de vis drillen met de topset. Wat een belevenis.

De ruimte op de vijver is beperkt	Maar dat is wel zo gezellig

Om 13.00 uur gaf Geert het signaal waarmee de ochtendsessie er op zat. Jan en Johan waren onder de indruk van de vangsten, maar in de pauze horen zij het algemene geluid dat er veel minder gevangen werd dan normaal. Wellicht dat de middag beter zou worden. Toch maar snel over op de Vlaamse frieten en een bijzonder lekker smakende halve kip. Doe daar een Jupiler bij en de lunchpauze kon zeer geslaagd genoemd worden. Verpa heeft haar best gedaan om het haar gasten goed naar de zin te maken. Terwijl iedereen naar hun plaatsen terug gaan, begint het zachtjes te regenen. Gauw onder de paraplu.

De pessimisten blijken realisten te zijn. Wat zij tijdens het eten voorspelden kwam uit; de vangsten lopen enorm terug en de regen neemt toe. Van onder de paraplu blijft iedereen zijn best doen een vis te haken. Alhoewel het tempo er uit is blijft er vis gevangen worden. Het voordeel van zo rond de vijver zitten is dat je dat goed kan volgen. Johan is begonnen casters en maïs te strooien en het duurt dan ook niet lang of hij vangt een enorme brasem. Over de 60 cm en ruim 3 kilogram. Snel een foto, de vis in het leefnet en dan weer verder met los aas strooien. De buren van Witvistotaal strooien ook en gaan over om te vissen met veel maden op de haak en de haak vlak onder de dobber. Op die manier weten ze enkele prachtige karpers te vangen. De volgende keer ook maar maden meenemen! Van Theo Lucius hoorde Johan later dat de Belgen die hier hun competitie vangen rustig 10 tot 15 liter maden meenemen en minimaal 5 tot 6 liter strooien. De brasem komt dan massaal op de stek en vangsten van over de 100 kilogram in drie uur zijn dan geen uitzondering.

Onze buren, de mannen van de (vis)pers	De eerste "grote"brasem van Johan, grotere volgen nog.

Na die enorme brasem van Johan dacht hij zijn grootste vis wel te hebben gevangen. Niets is minder waar: na enkele losschieters loopt zijn dobbertje heel, maar dan ook heel langzaam weg en na het aanslaan blijkt het een brasem die ruim over de 70 cm heen gaat en in gewicht ruim over de 3,5 kilo. Na opnieuw ingegooid te hebben schiet zijn dobber als was het een torpedo weg.....een korte tik en ja hoor het elastiek loopt meters uit de hengel. Ook de buurman heeft een volledig gekromde hengel. De karper komt recht voor Johan naar boven en wat blijkt...gehaakt door de buurman en door de lijn van Johan heen gezwommen. Dat is pech. Johan laat de lijn vieren en de buurman kan weer een karper aan zijn verzameling in het leefnet toevoegen. Zo dicht op elkaar zitten heeft zijn prijs. Jan vangt daarna nog een mooie karper en een brasem waarmee hij op de club absoluut de beker voor de grootste vis van het seizoen had gewonnen.

Ondanks de vele regen is de middagsessie zo voorbij en horen Jan en Johan Geert Pakvis roepen dat er nog vijf minuten te gaan is. Zo vliegt een fantastische dag voorbij. Na alle natte zooi in de auto opgeborgen te hebben wordt er gewogen en blijkt Peter van der Willik en Arie Roubos winnaar met 66 kilogram. Snel nog wat drinken en napraten en dan de 180 kilometer terug naar Katwijk.

De weegploeg gaat rond.	Het napraten is begonnen...en leerzaam voor de volende keer

Johan en Jan kijken terug op een fantastische dag. Jammer van het weer en de mindere vangsten dan normaal, maar hun compimenten voor de sfeer en de aankleding van de dag. Rein Verhoeckx en Geert Pakvis van de firma Verpa hebben flink hun best gedaan. Ze hebben zelf niet gevist met de hengels van Verpa, maar hebben goed zicht gehad op degenen die dat wel deden. Het moet gezegd worden; puike hengels. Of het nu 9,5 meter was of 11 meter, de karper had weinig kans als hij gehaakt werd met deze hengels. Snel afsteken en dan drillen. Een prachtig gezicht als de hengels krommen en het elastiek er meters uitloopt. Als er een volgende keer komt, dan staan Johan en Jan als vrijwilliger vooraan om deze hengels uit te proberen.

zie ook de site Matchfishing